چه کنم با دل خویش؟

چه کنم با دل خویش ،آه... آه از دل من

که از او نیست به جز خون جگر حاصل من

 زانکه هر دم فکند جان مرا در تشویش ، چکنم با دل خویش ؟

 چه دل مسکینی ؟ که غمین می شود اندر غم هر غمگینی

 هم غم گرگ می دهد رنجش و هم غصه ی میش ، چکنم با دل خویش ؟

 در دلم هست هوس ، که رسد در همه احوال به درد همه کس

 چه امیری متمول چه فقیری درویش ، چکنم با دل خویش ؟

 دارد این دل اصرار، که من امروز شوم بهر جهانی غمخوار

  همه جا در همه وقت ، همه را در همه کیش ، چه کنم با دل خویش ؟

 از برای همه کس ، دل بی رحــــــم درین دوره به کار آید و بس

 نرود با دل پر عاطفه کاری از پیش ،چکنم با دل خویش ؟

برگرفته از ترنم عشق

|+|

ماهٍ مریم

ز احسانم به نیکی می گرایم                    ز امیدم خدا را می ستایم

ز  احساسم  برای  آشنایان                      دری از روی مهر را می گشایم

خودم را آنکه هستم می نمایم                  جهان را از بدی ها می زدایم

ز  یاران دو  چهره  دل بریدم                   برای  خود یکی را  برگزیدم

ز ظاهر باز عاشق رو بدارم                   برای  یار دل  شعرم  سُرایم

به چشمانم دگر ایمان ندارم                      به گوشهایم دگر پنبه گذارم

اگر حرف دلست"دل بایدش جست              نمیخواهم شود پایم دگر سُست

نمی فهمد کسی رنج یا که دردم           که داند حالِ  من  را "ماهِ مریم 

  تقدیم به زیبای هستی ماه من مریم

|+|